De redenen achter de switch van Dochez van voetbal naar futsal, hebben alles te maken met druk die een jonge belofte voelt, en geven in zicht in zijn motivatie om sporters nu bij te staan. ‘Ik speelde al van mijn zes jaar bij OHL (Oud-Heverlee-Leuven), een goede leerschool voor alles wat je later onderneemt, omdat ik zo leerde om mijn tijd optimaal te benutten en te knallen wanneer het moet. Rond de tijd dat ik zestien werd, sloeg de sfeer echter om. Steeds vaker werden andere spelers en ikzelf op die jonge leeftijd al eerste profcontracten van clubs voorgesteld, en werden we gecontacteerd door spooky makelaars die met onrealistische beloftes kwamen aanzetten. Het spelplezier was er voor mij af. Ik stopte bij OHL en ging terug meer voetballen met vrienden; zo ben ik ook de futsalwereld ingerold, waar ik het tot het hoogste niveau heb geschopt. Dat sportrecht voor mij voor de hand lag, hoef ik dus niet uit te leggen, maar tijdens mijn rechtenstudies aan de KU Leuven was ik mij van het bestaan van deze mooie rechtstak niet bewust.’
De eerste maanden aan de KU Leuven liepen voor Dochez initieel niet van een leien dakje. ‘In mijn eerste semester slaagde ik maar voor één vak: Romeins recht van professor Wouter Druwé. Ironisch genoeg was het net in zijn les dat ik op een bepaald moment niet zat op te letten en voor een volle aula bij naam werd aangesproken om een vraag te beantwoorden. Professor Druwé kende de namen en gezichten van alle studenten van buiten. En hoewel ik normaal gezien altijd een antwoord klaar heb, stond ik toen met mijn mond vol tanden. Professor Druwé verdient een bijzondere vermelding. Andere voormalige medestudenten zullen ervan kunnen getuigen dat iedere keer dat we hem op straat tegenkomen, hij steeds een vriendelijke blijk van herkenning zal geven.’ Nog geen maand na het moeizame eerste semester sloeg voor velen het noodlot toe en ging de wereld bijna twee jaar op slot tijdens de covidpandemie. ‘Veel mensen denken dat die periode voor een student vreselijk moet geweest zijn, maar voor mij was het om twee redenen een godsgeschenk. In de harde lockdowns in de beginperiode kon ik mij volledig toeleggen op mijn boeken. Ik was vertrokken voor de rest van de rechtenstudie. Maar de covidperiode heeft me niet alleen op de rails gezet, het heeft me ook de mooiste vriendschappen opgeleverd. Tegen het einde van die periode zaten we met z’n allen in het park, en net door zo’n unieke situatie heb je vriendschappen opgebouwd en versterkt die vandaag nog standhouden.’ Wegens zijn intensieve sportieve activiteiten is Dochez nooit op Erasmus geweest. ‘Net omdat ik tijdens mijn rechtenstudies in eerste nationale speelde en dus moeilijk voor zes maanden weg kon, was ik al snel vastbesloten om de buitenlandse ervaring na mijn studies in te halen. Het werd Spanje, ook in functie van de futsal – het is het beste futsalland van Europa. Zo heb ik een jaar in Madrid gewoond, gestudeerd en gezaalvoetbald. En omdat ik nog niet genoeg had van de Spaanse zon, ben ik wat langer gebleven – in Valencia, waar ik stage liep bij Ruiz Huerta & Crespo, een van de bekendste internationale sportrechtkantoren.’
Toch was advocatuur zelfs na die ervaringen nog niet per se het plan. ‘Bij ons thuis en zelfs in de dichte familiekring is er geen enkele jurist te bespeuren. Advocatuur was dus zeker niet iets wat mij werd opgedrongen en in het begin ook niet per se het plan. Maar, ik had de advocatuur ook wel nooit uitgesloten, enerzijds omdat ik altijd te horen kreeg dat de baliestage fundamenteel is voor je ontwikkeling, zelfs al wil je later jurist worden, en anderzijds omdat ik regelmatig stage liep bij Thomas Lauwens, partner en vennoot bij Areaal Advocatenkantoor in Leuven en daar eigenlijk een ongelofelijk voorbeeld had van een gedreven jonge ondernemende en goede advocaat.’
Na zijn LLM in Madrid en stage in Valencia, kreeg Dochez een mooie kans aangeboden om te werken bij een internationale sportfederatie in Zürich. Maar na een gesprek met Peter Verbeke van PowerPlay maakte hij de keuze voor een ondernemende en intensieve baliestage vol overtuiging
NABIJHEID CULTIVEREN
‘Om goed werk te leveren, moet een sportrechtadvocaat van alle markten thuis zijn – nationaal, maar ook internationaal. En precies daarvoor ben ik op de juiste plek beland: een kantoor waar ik me van meet af aan tot zo’n allround advocaat kan ontwikkelen.’ Dochez is op het moment van ons interview nog maar enkele maanden aan de balie, maar hij redeneert en spreekt als iemand met al veel meer beroepservaring, maar vooral ook passie voor de job. ‘Bij PowerPlay vormen we een jong en hecht team van een vijftal advocaten die zich toeleggen op sportrecht in de strikte zin, maar bieden we in samenwerking met andere advocaten van de verschillende burgerlijke en strafrechtelijke cellen ook een echte all-round service aan voor topsporters. Zelf ben ik nu heel veel met arbeidsrecht bezig, waaronder het nakijken van de spelerscontracten van voetballers. Ik doe dat ontzettend graag, maar zal als advocaat-stagiair ongetwijfeld nog in heel wat andere takken van de fascinerende wereld van het sportrecht worden geworpen. Het fijne aan ons kantoor is niet alleen dat we het privilege krijgen om samen te werken met erg ervaren litigators en adviesverleners, maar dat we als jonge medewerkers ook de kans krijgen om dossiers werkelijk van A tot Z op te volgen, en mee te denken op welk vlak we als advocaten een echte meerwaarde kunnen vormen voor onze cliënten.
‘Zowel in voetbal als in het recht is knopen doorhakken essentieel’
De liefde van Dochez voor het arbeidsrecht in de sportsector is erg aannemelijk nu hij zowel ondernemend als sociaal is ingesteld. ‘Meer nog dan in andere rechtstakken, moet je in het sportrecht de nabijheid met je cliënten cultiveren. Een sportrechtadvocaat is meer dan gewoon een juridisch raadgever, maar moet ook in zekere zin een steun en toeverlaat zijn voor zijn cliënt. Niet zelden zit ik tijdens mijn wekelijkse autoritten tussen Gent, Leuven en Bilzen – de respectieve locaties van Dochez’ werk, woonst en Futsal-ploeg – handsfree met collega’s en cliënten te bellen.’ Terwijl de kilometerteller stevig aantikt, houdt Dochez zich onder meer bezig met het beluisteren van Spaanse voetbalgerelateerde podcasts. ‘Ideaal om mijn Spaans te onderhouden, en bijzonder entertainend.’
De vraag rijst of de wekelijkse match en tweewekelijkse trainingen als futsalspeler te combineren vallen met de advocatuur. ‘Voorlopig wel, al vraagt het organisatie. Ik heb net een jaar bijgetekend bij mijn club in eerste nationale (Pibo Bilzen), en vanaf oktober start ook de kwalificatiecampagne voor het WK futsal met de Belgische nationale ploeg weer – al is het eerst de selectie afwachten, en dan bekijken we hoe we het aanpakken. Voorlopig lukt het om de combinatie te maken, al is het wel goed dat ik nog geen vriendin heb. (lacht). Ik hoop alleszins nog lang beide werelden te kunnen combineren, maar ga daar wel vanuit, want er zijn kantoorgenoten die gelijkaardige combinaties maken en daar is ook veel begrip voor. Zeker in het sportrecht hoop ik mijn steentje te kunnen bijdragen aan een betere wereld voor topsporters en hen weer controle te geven over hun eigen carrière. De afgelopen jaren is er in de sportwereld al heel wat verbeterd, maar topsporters mogen nooit de speelbal zijn van clubs en makelaars.’
Bibliografie
Thibeau Dochez (°2001) is master in de rechten (KU Leuven, 2024).
Hij volgde een LLM, Sports Law aan de Escuela Universitaria Real Madrid (2024-2025). Nu is hij advocaat-stagiair bij PowerPlay (VS Advocaten). Hij speelt voor het Belgische nationale futsalteam
De Juristenkrant 2026, afl. 532, 15_cropped24 juni 2026, De Juristenkrant
– Philip Vanstapel is advocaat in Leuven.